Het tijdschrift was luxueus uitgevoerd. Hoofdredacteur was W.H. van Werven, die een keur van medewerkers verzameld had, zoals: Jan Poortman, Johan Hidding, Willem van Fluitenberg, Nell Meyboom-Veltman, J.H. Bergmans-Beins en Hans Heyting. De laatste schreef onder de naam J. Heijting in het Nederlands beschouwingen over schilderkunst. Ook stonden er reproducties van zijn tekenwerk in het blad. Met ingang van het tweede nummer werd hij lid van de redactie.

Tot de redactie behoorden voorts Jan A. Poortman (de zoon van Jan Poortman) en J.P. Kuiper te Groningen.

Vanaf april 1946 richtte het tijdschrift zich niet meer alleen op Drenthe. Noemde de redactie als belangrijkste doel van Erica het ontwikkelen van jongeren tot actieve en passieve deelnemers aan de cultuur ('geestelijke herbouw'), literair bezien was zij allerminst vooruitstrevend. Vernieuwende tendensen legden het af tegen restauratieve sentimenten. De tweede jaargang van het tijdschrift kreeg weer een andere ondertitel en de redactie veranderde opnieuw van samenstelling. Er verschenen een aantal themanummers over de provincies; in maart 1947 was Drenthe aan de beurt. In deze jaargang was de inbreng van Drentse schrijvers - behalve in het themanummer uiteraard - erg mager: Poortman jr. en Heyting hadden inmiddels de redactie verlaten. Los daarvan valt op, dat bijdragen in de streektalen - geen enkele uitgezonderd - nauwelijks meer voorkomen. Erica ging meer de kant op van een algemeen Nederlands tijdschrift. Juist op dat gebied waren in het toenmalige Nederland de concurrenten zeer talrijk. Mede daardoor moest de uitgave al spoedig gestaakt worden.